ف

بسیار اندوهگینام دوست من. بسیار. اندوه مرا حس نمیکنی؟ نبودنام را نمیفهمی؟ چرا حرفی نداری، با من؟

آه دوست من. این روزها را من بهتعدد پشت سر گذاشتهام، تنهاییِ من تودرتوست. و به سمت تو آمدن یک خطا. من این اشتباه را مرتکب نمیشوم. بودن تو هم فرقی به حال من نمیکند. تفاوتی ندارد تو باشی یا نه. ما بسیار دور و دیریم. شاید همین که نامت را دانستم کافی باشد و تو نام من را. اما چیزی که برای من خودآزاری است فکر کردن به فکر تو درمورد خودم است. تو اهمیت داری برای من. بیماریست. این خودآزاری، این نشخوار فکر درمورد تو، بیماریست. بهتر نمیتوانم درمورد تو بنویسم. یعنی میتوانستم اما درست نیست. نمیشود. چقدر من ضعیفم. نه؟